Διαβάζοντας τις φοβερές περιγραφές και τα επεισόδια που συνέβησαν. αναρωτιέται κανείς πώς μπορεί ο άνθρωπος να φτάσει σε τέτοιο σημείο αγριότητας και κτηνωδίας, και παρασυρμένος από μια ιδεολογία, τη φασιστική ιδεολογία, να εξοντώσει στο όνομα του φυλετικού ρατσισμού εκατομμύρια ανθρώπων. Κι όμως οι Ες Ες, οι βασανιστές, δεν έπαυαν στην προσωπική τους ζωή να είναι αφοσιωμένοι σύζυγοι, καλοί πατέρες, και λάτρεις της τέχνης και της μουσικής! Πώς είναι δυνατόν ο ίδιος άνθρωπος να είναι από τη μια μεριά απόλυτα κακός, ένα τέρας, και από την άλλη ένας ευαίσθητος οικογενειάρχης και καλλιτέχνης; Πώς είναι δυνατόν ένας λαός με τόσο υψηλό πολιτισμό, όπως είναι οι Γερμανοί, να υιοθέτησε μια ρατσιστική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι αριστεροί, οι ομοφυλόφιλοι, οι αντιφρονούντες, οι αιχμάλωτοι πολέμου, θεωρούνται «κατώτερα» ανθρώπινα όντα που πρέπει να εξοντωθούν;
Είναι δύσκολο να εξηγήσουμε το πρόβλημα του ηθικού Κακού, όπως παρουσιάστηκε στον 20ο αιώνα, στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το Κακό δεν χρειάζεται να προκύπτει από κάποια κρυφή πηγή μοχθηρίας ή από κάποιο σαδιστικό ένστικτο. Μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας ηθικής τυφλότητας ή αναισθησίας. Ο μέσος άνθρωπος, ο μέσος Γερμανός της ναζιστικής εποχής, θεωρούσε ότι έπραττε δίκαια και συμμορφωνόταν με τις εντολές της εξουσίας ίσως γιατί είχε χάσει την ηθική του ευαισθησία και έτσι μπόρεσε να πιστέψει στην ορθότητά τους..

 Κάποιοι μαθητές του Γυμνασίου Πλατανιά μελέτησαν συγκεκριμένα λογοτεχνικά βιβλία της βιβλιοθήκης του Γυμνασίου Πλατανιά που αφορούν την εποχή της Τουρκοκρατίας στην Κρήτη αλλά και τις επαναστάσεις των κρητικών. Έτσι, οι μαθήτριες Κομπιτσάκη Μαρία και Τωμαδάκη Έλενα διάβασαν το χρονικό του Παντελή Πρεβελάκη «Παντέρμη Κρήτη» που αναφέρεται στο ολοκαύτωμα της Μονής του Αρκαδίου στην επανάσταση του 1866. Ο Φιωτάκης Λευτέρης διάβασε τον «Καπετάν Μιχάλη» του Νίκου Καζαντζάκη που αναφέρεται στην επανάσταση του 1889 και η Χατζάκη Αργυρώ το ιστορικό και λαογραφικό αφήγημα του Γιάννη Δημητρομανωλάκη «Από τη ζωή και το ολοκαύτωμα του χωριού μου» που αναφέρεται στις καταστροφές που υπέστησαν τα χωριά των επαρχιών Βιάννου – Ιεράπετρας από τους εχθρούς, αρχικά από τους Γερμανούς και, κάνοντας αναδρομή, επί Τουρκοκρατίας. Εντόπισαν αποσπάσματα που φανερώνουν την αγωνιστικότητα των κρητικών ενάντια στην τουρκική κυριαρχία. Έμαθαν για τις κρητικές επαναστάσεις του 19ου αιώνα και τις τότε συνθήκες ζωής. Κατόπιν εμπλούτισαν τις γνώσεις τους διαβάζοντας και άλλα σχετικά κείμενα όπως το διήγημα «Πώς ερώμιεψε το χωριό» από το βιβλίο του Ιωάννη Κονδυλάκη «Όταν ήμουν δάσκαλος».