ΔΟΡΑΤΑ - ΞΙΦΗ - Σχηματισμός (Φάλαγγα)

Το κυριότερο όπλο του οπλίτη ήταν το Δόρυ του. Από τις Αγγειογραφίες του 8ου -3ου πχ αιώνα φαίνεται ότι τα δόρατα είχαν μήκος από 2 έως 3 μέτρα. Οι αιχμές των δοράτων είχαν σχήμα φύλλου, ενώ στο κάτω άκρο τους είχαν μια μεταλική σφήνα, συνήθως χάλκινη.

Τα Ξίφη ήταν κρεμασμένα από τον ωμό των οπλιτών ενώ είχαν μήκος περίπου 60 εκατοστά.

Η Αθηναϊκή φάλαγγα καθιερώθηκε τον 8ο πχ. αιώνα όταν εγκαταλείφθηκε ο ελεύθερος - ανοργάνωτος τρόπος μάχης της ηρωικής εποχής. Η φάλαγγα ήταν ένα πολύ πειθαρχημένο σύστημα με μια επιμήκης παράταξη ανδρών με βάθος αρκετών γραμμών. Συνήθως υπήρχαν 8 γραμμές αλλά μπορούσαν να μειωθούν και σε τέσσερις (4) ή να αυξηθούν σε πολύ περισσότερες από 8. Η φάλαγγα σχηματιζόταν από στίχους (Δηλ. σειρές ανδρών ο ένας πίσω από τον άλλο ) έτσι ώστε, όταν ένας οπλίτης έπεφτε, ο επόμενος προχωρούσε και έπαιρνε τη θέση του. Η φάλαγγα προχωρούσε είτε σε αραιή παράταξη, με αποστάσεις 1,5 με 2 μέτρα μεταξύ των στοίχων, είτε με διπλασιασμένο αριθμό στοίχων ώστε να σχηματίζει πυκνή παράταξη.
Αυτή η τακτική μάχης έγινε δυνατή χάρις σε μια νέα ασπίδα στρογγυλή, που κρατιόταν μπροστά στο στήθος και σκέπαζε τον κάτοχό της από το πιγούνι μέχρι τα γόνατα. Όταν η φάλαγγα ήταν σε πυκνή παράταξη, η ασπίδα με το πλάτος της προστάτευε το αφύλακτο πλευρό του  προς τα αριστερά ευρισκόμενου.